11 maart 2007
Als een werknemer ontslagen wordt terwijl de werkgever zich onvoldoende met zijn re-integratieverplichtingen heeft bezig gehouden, kan dat een forse kostenpost opleveren.
De kantonrechter Haarlem kende een werkneemster onlangs een ontslagvergoeding toe, omdat de werkgever niets aan haar re-integratie had gedaan.
De kantonrechter paste hier een hoge correctiefactor van C=3 toe, omdat de werkgever de belangen van de werkneemster niet respecteerde. Zij was na een functieverzwaring arbeidsongeschikt geraakt en haar werkgever wilde haar vervangen. De vrouw had haar vervanging proberen tegen te houden door middel van een kort geding. Op de zitting verklaarde de werkgever zijn re-integratieverplichtingen jegens de werkneemster te zullen nakomen. De vordering van de vrouw werd om die reden toen afgewezen.
Niet lang daarna verzocht de werkgever echter om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsrelatie. De kantonrechter oordeelde dat de vrouw kon worden verweten dat zij een kort geding had aangespannen, maar dat het gezien de situatie wel begrijpelijk was geweest. De werkgever had in deze zaak echter niet als een goed werkgever gehandeld door al een nieuwe werknemer te werven terwijl de oude werkneemster nog steeds arbeidsongeschikt was. De werkgever had zich vooral dienen te richten op de re-integratie van de werkneemster. Terwijl de werkgever tijdens het eerdere kort geding had gezegd zich daarmee ook bezig te gaan houden, wist hij op dat moment waarschijnlijk al dat de arbeidsverhouding inmiddels was verstoord. De werkgever was volledig voorbij gegaan aan de belangen van de werkneemster, oordeelde de kantonrechter. Deze nalatigheid van de werkgever werd door de kantonrechter afgestraft met een forse ontbindingsvergoeding.
