7 april 2021
De Rotterdamse woningcorporatie Dokwerk bezit niet alleen woningen en bedrijfspanden in de regio, maar ook in een stadje aan de rand van Den Haag.
Koos Moulijn is medewerker bedrijfshuisvesting bij Dokwerk. “Sinds december 2013 verhuren wij een restaurant met bovenwoning aan de heer M. Amrani. Nooit problemen met de man gehad, tot begin van dit jaar.”
De burgemeester van de stad had de directie van Dokwerk schriftelijk gemeld dat hij het restaurant en de woning voor een periode van een jaar zou sluiten. Via de Spaanse justitie had hij vernomen dat het restaurant de uitvalsbasis was voor de handel in harddrugs. Bij een inval hadden politiemensen niet alleen een aantal kilo’s heroïne en cocaïne gevonden, maar bovendien ontdekt dat de bovenwoning onderverhuurd werd aan illegalen. De huurder van het restaurant werd opgepakt. Koos Moulijn: ”Ik wil graag dat je in een procedure ontbinding van de huurovereenkomst met Amrani vordert. Maar ook dat je bezwaar maakt tegen de beslissing van de burgemeester. Wij kunnen het restaurant en de woning nu een jaar niet aan anderen verhuren en lijden daardoor schade, terwijl wij natuurlijk helemaal niets met die drugshandel te maken hebben”.
De kantonrechter was snel klaar met de zaak en veroordeelde Amrani bij verstek tot ontruiming van het gehuurde. De illegale onderhuurders zouden zijn lot volgen. Onze deurwaarder zocht contact met politie en justitie om de ontruiming voor te bereiden. Ondertussen was ik in een hoogoplopende discussie met de burgemeester beland. ‘Ik handhaaf mijn besluit dat de locatie een jaar gesloten blijft. Uw cliënte had het gehuurde beter moeten inspecteren,’ schreef hij. ‘Er waren immers duidelijke aanwijzingen voor drugshandel.’
Koos Moulijn begreep er niets van. “Die ambtenaren hebben makkelijk praten! Als er signalen waren dat er in drugs werd gedeald, waarom heeft de burgemeester zelf dan pas ingegrepen toen zijn Spaanse collega’s hem belden?”
Op 5 februari stonden mijn cliënt, de deurwaarder, de slotenmaker en het verhuisbedrijf klaar om de ontruiming uit te voeren. Er verscheen een medewerker van de lokale politie. In verband met de vrieskou (min 2 graden Celsius) vond hij het onverantwoordelijk om de onderhuurders te ontruimen. Het hele circus werd afgeblazen, met alle kosten van dien. Een week later ging de ontruiming alsnog door, al wees de thermometer opnieuw 2 graden onder nul aan. “Misschien was de gevoelstemperatuur vorige week lager,” zei Koos Moulijn cynisch. Hij heeft het niet zo op ambtenaren.
Deze column is geschreven voor Den Haag Centraal, waarin Raymond de Mooij maandelijks schrijft over wat hij meemaakt in zijn praktijk.
