Tuig
Tuig

Tuig

Vastgoedondernemer Hans Hardlooper schoof een vonnis van de kantonrechter naar mij toe. “Kijk, de ontruimingsvorderingen zijn toegewezen. Bennie Parel is niet komen opdagen bij de zitting en is dus bij verstek veroordeeld.” Mijn cliënt had in 2015 een café in het centrum van Den Haag verhuurd aan Bennie Parel. Café De Spons had vanaf de aanvang van de huurovereenkomst slecht gelopen. Hans Hardlooper: “Parel is eerlijk gezegd een waardeloze ondernemer. Zuipen kan-ie als de beste, maar aan de andere kant van de bar presteert hij een stuk minder. De man is onvriendelijk tegen zijn klanten en het is een gore bende in zijn zaak. De mensen blijven weg en Parel verdient onvoldoende om de huur aan mij te kunnen betalen.”

Een maand geleden was Bennie Parel met een zakenrelatie bij mijn cliënt binnengelopen. “Hij kwam onaangekondigd langs en nam een Italiaanse gozer mee met een rare naam. Ik heb zijn visitekaartje bewaard.” Hans Hardlooper toonde mij een kaartje waarop met gouden letters de naam ‘Alessandro Tomasi di Lampedusa’ stond. “Die Italiaan zou eigenaar zijn van een aantal grote nachtclubs in Rome. Hij vertelde dat hij puissant rijk was. Alessandro wilde investeren in Nederland en had café De Spons op het oog. Bennie Parel vroeg mij of ik het huurcontract op de naam van zijn makker wilde zetten.” Toen mijn cliënt dat had geweigerd, was de stemming omgeslagen. “Die Italiaan werd agressief en begon te schreeuwen. Met veel pijn en moeite kreeg ik de heren mijn kantoor uit. Op weg naar de uitgang viel er een ov-jaarkaart uit de jas van Alessandro Tomasi di Lampedusa. Dat zette mij aan het denken. Een multimiljonair met een ov-jaarkaart?”

Een korte zoektocht op internet leverde opvallende informatie op. Alessandro Tomasi de Lampedusa heette in het echt Gert Toet, een notoire Haagse oplichter met de bijnaam Gladde Gertje. Mijn cliënt wist voldoende en was een gerechtelijke procedure tegen zijn huurder Bennie Parel begonnen. De huurachterstand was inmiddels opgelopen tot € 40.000,- en Hans Hardlooper had genoeg van Parel en zijn kornuiten.

Toen de deurwaarder het verstekvonnis aan Bennie Parel had betekend en de ontruiming van café De Spons had aangekondigd, was de paniek toegeslagen. De huurder had advocaat mr. Van der Nat ingeschakeld, die een kort geding begon in een poging de ontruiming tegen te houden.

In de aanloop naar de rechtszaak voerde ik de naam Van der Nat in op Google. Er verschenen diverse artikelen op mijn scherm. Mr. Van der Nat had in strafzaken meerdere malen opgetreden voor Alessandro Tomasi de Lampedusa alias Gert Toet alias Gladde Gertje. En nu had hij Bennie Parel dus onder zijn hoede genomen.

Vorige maand diende het kort geding. Mr. Van der Nat hield een vlammend betoog. Zijn cliënt Parel had enige financiële tegenslag gehad. Maar De Spons stond elke avond stampvol en Parel verdiende weer geld als water. Zijn cliënt had recht op een tweede kans. Namens Hans Hardlooper schetste ik het betalingsgedrag van Bennie Parel en de avonturen met Alessandro Tomasi de Lampedusa. De voorzieningenrechter deed meteen uitspraak. De ontruiming van café De Spons kon doorgang vinden.

Die avond liep ik mijn huis uit en stapte in mijn auto, op weg naar de sportschool. Een buurman liep langs en wees naar mijn voorband. Aan de zijkant van de band zat een gat. “Lek gestoken, dat zie je zo, ”wist de buurman.

Een kwartier later wilde ik de reserveband uit de kofferbak halen toen er een motor langsreed, die vlak voor mij remde. Ik sprong naar achter. De motorrijder deed zijn helm af en een mager, benig gezicht verscheen. Twee zwarte ogen keken mij aan. “Ik wil u er even op wijzen dat uw band is lek gestoken meneer”, zei de man zacht. “Dat u het weet.”

Deze column is geschreven voor Den Haag Centraal, waarin Raymond de Mooij maandelijks schrijft over wat hij meemaakt in zijn praktijk.