Tweede Kamer heeft het wetsvoorstel WCO I aangenomen

Op 21 juni 2016 heeft de Tweede Kamer het Wetsvoorstel Continuiteit Ondernemingen (WCO I) aangenomen. Dit wetsvoorstel introduceert een wettelijke basis voor het zogenaamde pre pack faillissement, de stille fase vóór de faillietverklaring van een onderneming, waarin de rechtbank vast een ‘beoogd curator’ aanstelt om een doorstart van het bedrijf voor te bereiden. De gedachte achter een stille periode van voorbereiding, is het zo veel mogelijk voorkomen van kapitaalvernietiging. Bij een openbare faillietverklaring zullen immers klanten weglopen, werknemers hun baan opzeggen, banken inventaris veilen, energieleveranciers de levering van stroom staken, enz., als gevolg waarvan een doorstart mogelijk een lagere verkoopprijs oplevert of helemaal niet doorgaat. In dat laatste geval zullen er natuurlijk ook minder banen gered kunnen worden. Voor meer informatie over het pre pack faillissement en hoe dat in de huidige praktijk al werkt, verwijs ik naar mijn eerdere weblog over dat onderwerp.

Introductie van een adviesrecht voor werknemers

Opvallend is dat de Tweede Kamer een amendement op het Wetsvoorstel heeft aangenomen, waarin vertegenwoordigers van werknemers het recht krijgen te worden gehoord bij een faillissement. Als een commissie van schuldeisers wordt, is de Rechtbank verplicht daarin een vertegenwoordiger van de Ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging te benoemen. Bij een pre pack faillissement wordt de beoogd curator verplicht de Ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging te betrekken bij de voorbereiding van het dreigende faillissement en de doorstart.

Gevolgen voor de praktijk lijken beperkt

Dit lijkt een hele verbetering voor de positie van werknemers van (dreigend) failliete ondernemingen. Zeker omdat bij een doorstart uit faillissement werknemers niet automatisch in dienst komen van de doorstart, ook niet na een pre pack faillissement, en de curator geen advies van de Ondernemingsraad hoeft in te winnen. Nu krijgen werknemers een adviesrecht, maar geen instemmingsrecht. Bovendien wordt maar in erg weinig faillissement een crediteurencommissie ingesteld. Op papier worden werknemers dus betrokken bij de organisatie van de doorstart, maar in de praktijk zullen zij weinig kunnen bereiken. De curator kan het advies van de werknemers te allen tijde naast zich neerleggen, en zal dat ook altijd doen als dat advies er op neerkomt dat de curator niet aan de hoogste bieder moet verkopen.