Behoefteverhogende kosten bij kinderalimentatie
Behoefteverhogende kosten bij kinderalimentatie

Behoefteverhogende kosten bij kinderalimentatie

Bij het berekenen van de kinderalimentatie stelt men allereerst de behoefte van een kind vast. “Is het mogelijk om de behoefte van een kind te verhogen?”, is een vraag die mijn cliënten mij regelmatig stellen. In deze blog ga ik daarom in op behoefteverhogende kosten bij kinderalimentatie. Ofwel de kosten die de behoefte van een kind verhogen.

Hoe stelt men de behoefte van een kind vast?

Voor de vaststelling van de behoefte van een kind (wat kost een kind?) is, gebaseerd op CBS-cijfers, een systeem ontwikkeld in samenwerking met het NIBUD. Daarbij kijkt men onder andere  naar de grootte van het gezin. We kijken ook naar de leeftijd van de kinderen en het netto gezinsinkomen, inclusief overheidsbijdragen zoals de kinderbijslag.

Is het mogelijk om de behoefte van een kind te verhogen?

Niet gemakkelijk. Het systeem zorgt voor duidelijke richtlijnen en (rechts)zekerheid. Bovendien is de gedachte vaak dat je hoge kosten aan de ene kant kan compenseren met lagere kosten aan de andere kant. Er moet dus sprake zijn van kosten die dermate hoog of bijzonder zijn dat ze niet vallen onder de behoefte. Voorbeelden die ik in de praktijk regelmatig tegenkom, zijn de kosten van een dure sport of topsport, de kosten voor een gehandicapt kind en de kosten van privélessen of hoge schoolgelden.

In een recente uitspraak van Hof Amsterdam ging het ook over de vraag of de behoefte van twee kinderen kon worden verhoogd. In deze zaak ging het om de kosten voor lenzen, orthodontie, het reizen naar school en dyslexiebegeleiding. Met betrekking tot de lenzen en de orthodontie besliste het gerechtshof dat dit geen behoefteverhogende kosten zijn. Ten aanzien van de reiskosten naar een school voor het ene kind besliste het gerechtshof dat dit wel behoefteverhogende kosten zijn. Dit had onder meer te maken met het feit dat dit kind deze school had uitgekozen. Daarnaast is het een school met de juiste ondersteuning voor dyslexieproblemen. De behoefte van dit kind werd daardoor verhoogd met ongeveer € 125,– per maand, de kosten van het treinabonnement.

Ook voor de dyslexiebegeleiding van het andere kind was het gerechtshof van oordeel dat de kosten hiervan behoefteverhogend zijn, onder andere omdat de schoolprestaties van dit kind verminderden op het moment dat de dyslexiebegeleiding stopte. De behoefte van dit kind werd daardoor verhoogd met de kosten hiervan, ruim € 200,– per maand. Voor de dyslexiebegeleiding van het ene kind vond geen verhoging van de behoefte plaats, omdat niet was onderbouwd dat dit daadwerkelijk extra kosten met zich zou brengen.

Conclusie behoefteverhogende kosten bij kinderalimentatie

Verhoging van de behoefte van een kind komt dus weleens voor. Elke zaak is echter weer anders. Uiteindelijk zal op basis van de feiten en omstandigheden in een bepaalde zaak worden beoordeeld of sprake is van behoefteverhogende kosten.

Tot slot

Heeft u vragen over alimentatie? Neem dan gerust contact met mij op.