Werknemers hebben een mededelingsplicht: ze moeten alle zaken die hen mogelijk ongeschikt maken voor de functie vooraf melden. Vaak gaat het hierbij om medische problemen die de arbeidscapaciteit kunnen beïnvloeden. Dit was ook het geval in een recente rechtszaak, waarin een werkgever een werkneemster een uitbreiding van haar arbeidsovereenkomst aanbood.
Medicatie
Kort na het tekenen van het addendum, waarin de afspraak over de uitbreiding van de uren was opgenomen, meldde de werkneemster zich ziek wegens psychische klachten, waarvan zij al langere tijd op de hoogte was. Ze liet weten dat zij last had van angst- en paniekaanvallen. De werkgever vernietigde vervolgens het addendum buitengerechtelijk op grond van dwaling, en stelde dat de werkneemster haar mededelingsplicht had geschonden. De werkneemster had op het moment van het aangaan van de gewijzigde arbeidsovereenkomst namelijk moeten weten dat zij medisch gezien niet in staat was, of zou zijn, om de overeengekomen extra uren te werken.
De werkneemster stelde op haar beurt dat de werkgever er al voor aanvang van het dienstverband mee bekend was dat zij al langere tijd psychische klachten heeft en hiervoor medicatie gebruikt. Volgens de werkneemster zorgde de medicatie ervoor dat zij juist kon functioneren. Ook stelde ze dat ze niet kon weten dat ze ziek zou worden, of niet in staat zou zijn om de uitgebreide uren per week te werken.
Terugkeren
De kantonrechter oordeelde dat niet was gebleken dat de werkgever op het moment van het aangaan van de arbeidsovereenkomst, of bij het tekenen van het addendum, wist van de psychische klachten van de werkneemster. De werkneemster gaf in de rechtbank aan al jaren aan psychische klachten te lijden en daar medicatie voor te slikken. Het was daarom niet ondenkbaar dat haar klachten konden terugkeren. De werkneemster had volgens de rechter moeten begrijpen dat haar psychische kwetsbaarheid relevant was voor de vraag of zij structureel meer taken en uren kon vervullen. Door dit niet te melden bij het tekenen van het addendum, had de werkneemster haar mededelingsplicht geschonden.
Voorstelling
De rechter oordeelde dat de werkneemster had moeten weten dat deze informatie van doorslaggevend belang zou zijn voor de werkgever. Doordat de werkneemster de werkgever hierover niet had ingelicht, had de werkgever geen juiste voorstelling
van zaken gehad bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst.
Strenge eisen aan zowel mededelingsplicht als zorgplicht
Enkele belangrijke punten op een rij:
- Een werknemer hoeft niet spontaan medische informatie te delen, tenzij hij weet dat hij hierdoor ongeschikt is voor de functie in kwestie.
- Werkgevers mogen niet zonder meer vragen naar medische klachten tijdens sollicitatieprocedures.
- De stelplicht en bewijslast dat er sprake is van relevante informatie liggen bij de werknemer.
- Voor zwangerschap bestaat geen mededelingsplicht.
Aanstellingskeuring
Het arbeidsrecht legt strenge eisen op aan zowel de mededelingsplicht van de werknemer als de zorgplicht van de werkgever. Het advies aan werkgevers is om bij indiensttreding gerichte vragen te stellen over de geschiktheid voor de functie, zonder te vragen naar specifieke medische details, ténzij de functie bijzondere eisen stelt. Informeer sollicitanten duidelijk over de functie-eisen en vraag of zij beperkingen kennen die de uitvoering structureel kunnen belemmeren. Alleen als de functie bijzondere medische eisen stelt, mag een aanstellingskeuring plaatsvinden: het laatste onderdeel van een sollicitatieprocedure waarin een bedrijfsarts beoordeelt of een sollicitant medisch (fysiek en psychisch) geschikt is voor de baan.
Meer informatie
Heeft u vragen naar aanleiding van deze blog of behoefte aan juridisch advies? Neem dan gerust contact met ons op.
Rechtbank Midden-Nederland, 17 september 2025, ECLI (verkort): 4897
Dit artikel verscheen eerder in Management Rendement.