29 september 2026
Wanneer twee of meer personen gezamenlijk een huurovereenkomst aangaan, is sprake van contractuele medehuur. Beide medehuurders staan dan op het contract en zijn ieder partij bij de huurovereenkomst. In dit artikel ga ik nader in op contractuele medehuur en wat dit betekent voor de huurders en verhuurder.
Het Nederlandse recht kent twee vormen van medehuur: wettelijke en contractuele medehuur. Zoals de benaming al aangeeft, ontstaat wettelijke medehuur op grond van de wet en contractuele medehuur op grond van de huurovereenkomst.
Contractuele medehuurders sluiten samen de huurovereenkomst en zijn gezamenlijk huurder. Dat betekent dat zij niet alleen samen gebruikmaken van de woning, maar ook ieder verantwoordelijk zijn voor de nakoming van de verplichtingen uit de huurovereenkomst.
Deze verplichtingen worden niet verdeeld over afzonderlijke delen; zij rusten volledig op ieder van de contractuele medehuurders. Juridisch wordt dit hoofdelijke aansprakelijkheid genoemd. De verhuurder hoeft zich voor nakoming, zoals betaling van de huur, dus niet tot één van hen te wenden, maar kan ieder van hen voor het geheel aanspreken. Dat biedt de verhuurder extra zekerheid en meer verhaalsmogelijkheden.
Onderling zijn de medehuurders in de regel wel voor gelijke delen aansprakelijk voor de vaste lasten. Zij kunnen hierover afwijkende afspraken maken. De verhuurder is aan de interne verdeling niet gebonden. Hij mag ieder van hen voor de volledige nakoming aanspreken. Wanneer één medehuurder een (betalings)verplichting jegens de verhuurder volledig nakomt, is daarmee aan de verplichting voldaan. Die medehuurder heeft vervolgens een regresvordering op de andere medehuurder(s).
De hoofdelijke aansprakelijkheid geldt ook voor andere verplichtingen dan betaling, zoals een contractueel verbod op onderhuur en de plicht de woning zorgvuldig te gebruiken. Alle medehuurders zijn verplicht deze afspraken na te komen. Schiet één van de medehuurders daarin tekort, bijvoorbeeld door de woning illegaal onder te verhuren, dan kan dat ook gevolgen hebben voor de andere medehuurders. Omdat zij gezamenlijk contractspartij zijn, kan het handelen van de ene huurder leiden tot aansprakelijkheid van de andere medehuurder(s).
Naast gedeelde aansprakelijkheden hebben contractuele medehuurders ook gedeelde rechten. Dat betekent onder meer dat de verhuurder de huurovereenkomst niet zomaar ten aanzien van één van hen kan beëindigen. Wil de verhuurder de huur opzeggen, dan dient hij de huur aan hen beide (of allen) op te zeggen.
Als uitgangspunt geldt dat ook contractuele medehuurders de huurovereenkomst in beginsel alleen gezamenlijk kunnen beëindigen. Eén medehuurder kan niet slechts ‘zijn aandeel’ in de huurovereenkomst opzeggen. Daarvoor is toestemming nodig van de andere contractuele medehuurder(s) en de verhuurder. Krijgt hij die toestemmingen niet, dan kan hij onder voorwaarden een beroep doen op de scheidingsregel van artikel 7:267 lid 7 BW. Op grond daarvan kan de rechter verzoeken de huurrelatie aan de andere medehuurder(s) toe te wijzen. In dat geval eindigt de huur voor de vertrekkende huurder. Voor meer informatie over de scheidingsregel en de voorwaarden daarvan verwijs ik naar dit artikel en het vervolg daarop.
Contractuele medehuur houdt in dat huurders niet alleen samen huren, maar ook gezamenlijk én ieder afzonderlijk gebonden zijn aan de huurovereenkomst. Dit heeft gevolgen voor de huurbetaling, de naleving van overige verplichtingen en de beëindiging van de huur door zowel verhuurder als huurders.
Heeft u vragen over contractuele medehuur, hoofdelijke aansprakelijkheid of de scheidingsregel? Neem dan gerust contact met ons op.
