De gevolgen van de Huisvestingswet 2014 voor gemeenten en corporaties

Wat is de Huisvestingswet?

De Huisvestingswet regelt het stelsel van vergunningen en registraties van leegstaande goedkope woningen in een gebied, en geeft criteria voor de toewijzing ervan aan woningzoekenden. Dit is nodig omdat passende woonruimte schaars is.

Huisvestingswet 2014

Op dit moment hebben veel gemeenten de afspraken over woonruimteverdeling in een convenant met de corporaties vastgelegd. Onder de Huisvestingswet 2014 mag dat niet meer, en moeten alle afspraken transparant zijn vastgelegd in een verordening. Gemeenten zijn verplicht om vooraf overleg te voeren met belanghebbenden, zoals bijvoorbeeld woningcorporaties. De verordening is maximaal vier jaar geldig. Gemeenten moeten vervolgens steeds opnieuw de noodzaak van de gemaakte afspraken aantonen. In de verordening kunnen bijvoorbeeld regels voor de volgorde van toewijzing van woonruimte vastgelegd worden, zoals woonduur, inschrijftijd of loting. Ook is het mogelijk om in de verordening woningen met een lagere huurprijs met voorrang toe te wijzen aan mensen met lagere inkomens. De Huisvestingswet 2014 stelt ook beperkingen aan de in de verordening te maken afspraken. Zo mag maximaal de helft van de woningen met voorrang toegewezen worden aan mensen met binding aan de regio. Weer de helft daarvan mag maar toegewezen worden aan mensen met een lokale binding.

Nu al voorbereiden

Ingevolge de Huisvestingswet 2014 hebben gemeenten na 1 januari 2015 nog maar een half jaar om hun beleid aan te passen en de voorgeschreven verordening op te stellen. Als gemeenten willen sturen in de woonruimteverdeling, is het daarom aan te bevelen dat zij nu reeds starten met het in kaart brengen van de huidige woonverdeling, om de noodzaak van de sturing te kunnen onderbouwen. Ook is het aan te bevelen dat gemeenten en woningcorporaties zo snel mogelijk met elkaar in gesprek gaan, zodat een evenwichtige -door betrokken partijen gedragen- verordening tot stand komt.