8 februari 2022
Op 29 oktober 2021 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in een geschil tussen een geldnemer en geldgever. De discussie tussen partijen ging over het feit wie de contractspartijen waren. Kon dat iemand anders zijn dan degene aan wie het geld was overgemaakt?
In deze zaak heeft een geldgever een tweetal betalingen (door de rechtbank aangemerkt als leningen) gedaan aan de notaris. Er is duidelijkheid over de geldgever, maar onduidelijkheid over de geldnemer. Er zijn echter vier partijen die menen aanspraak te mogen maken op deze geldlening. De geldgever mag deze partijen aanspreken tot terugbetaling. Rechtbank en Hof komen beiden tot een andere geldnemer. De Hoge Raad maakt korte metten met de uitspraak van het Hof.
De Hoge Raad oordeelt conform vaste jurisprudentie het volgende. Het antwoord op de vraag wie partij is bij de overeenkomst is afhankelijk van hetgeen partijen jegens elkaar hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en mochten afleiden. Tot de omstandigheden die in dit verband in aanmerking moeten worden genomen, behoort tevens de voor de wederpartij kenbare hoedanigheid en de context waarin partijen optraden. Ook gedragingen, verklaringen en andere omstandigheden, die hebben plaatsgevonden nadat de overeenkomst is gesloten, kunnen van belang zijn.
Uit dit arrest blijkt dus dat voor de vraag wie geldnemer is niet zonder meer doorslaggevend is aan wie het geld ten goede is gekomen, dat de uitlener wist aan wie het geld ten goede was gekomen en wie voor de aflossing heeft zorggedragen en wie de rente heeft betaald. Een overeenkomst kan immers ook door en ander worden nagekomen (art 6:30 BW). Om te weten wie partij is bij de overeenkomst moeten dus alle omstandigheden van het geval worden meegenomen.
Heeft u een vraag? Neem gerust contact met mij op.
