6 april 2017
Het ambtenarenrecht en arbeidsrecht kruipen steeds meer naar elkaar toe. Met 2020 als apotheose: dan wordt door de normalisering het gewone arbeidsrecht op de meeste ambtenaren van toepassing.
Beëindiging met wederzijds goedvinden via een vaststellingsovereenkomst is bij ambtenaren ook aan de orde van de dag. Dit is immers een manier om langdurige bestuursrechtelijke (ontslag)procedures tussen ambtenaar en overheidswerkgever te vermijden. Welke bijzonderheden gelden daarbij?
>> Heeft u een vraag over dit onderwerp? Laat hier uw gegevens achter. <<
Nee. Bijna alle ambtelijke rechtspositieregelingen kennen bovenwettelijke uitkeringsregelingen. Aanvulling op een (werkloosheids)uitkering is daarmee de hoofdregel. Dat is dan ook direct het meest wezenlijke punt van onderhandeling over een beëindigingsovereenkomst met c.q. door, een ambtenaar. Afspraken maken over garantie op uitkering(en), of (gedeeltelijke) afkoop daarvan, of over aanvulling van een lager salaris bij een andere (ambtelijke) organisatie.
Nee. De gewone werknemer heeft het wettelijke recht binnen 14 dagen na de totstandkoming van de vaststellingsovereenkomst op zijn akkoord met de beëindiging van de arbeidsovereenkomst terug te komen, zonder dat hij daarvoor een reden hoeft te geven. Voor de ambtenaar gelden de algemene regels om onder overeenkomsten uit te komen. Hij kan zich beroepen op dwaling, bedrog of een geestelijke stoornis. Maar omdat de hoofdregel is dat partijen mogen uit gaan van elkaars akkoord met een vaststellingsovereenkomst, slaagt zo’n beroep van de ambtenaar op vernietiging van de beëindigingsovereenkomst niet snel.
Het belang van de overheidswerkgever bij ontslag is zo kort mogelijk als eigen risicodrager de (bovenwettelijke) uitkering betalen, terwijl de ambtenaar vaak zo snel mogelijk weer aan het werk wil. Om aan beide belangen een mouw te passen, kan worden gekozen voor een mobiliteitsverband als onderdeel van de beëindigingsovereenkomst. Dat is dan een tijdelijke arbeidsovereenkomst tussen de ex-ambtenaar en een private onderneming, (grotendeels) gefinancierd door de ex-overheidswerkgever, met als doel dat de ex-ambtenaar naar werk elders wordt begeleid.
Slaagt dat mobiliteitsverband niet, dan is de vraag of de ex-ambtenaar toch jegens de overheidswerkgever aanspraak heeft op de (bovenwettelijke) uitkering, of krijgt hij dan “gewoon” WW. Uit de rechtspraak blijkt dat een mobiliteitsdienstverband niet altijd een echte arbeidsovereenkomst is, en dan staat de ex-ambtenaar/werknemer mogelijk met lege handen: geen mobiliteitsverband meer, geen ambtelijke aanstelling meer en geen uitkering.
Beëindiging van de aanstelling met een ambtenaar op basis van wederzijds goedvinden, vraagt dus om een goede beëindigingsovereenkomst zeker in de situatie van een opvolgend mobiliteitsdienstverband. U kunt hiervoor gerust contact met mij opnemen.
Deze blog is gereviewd en geüpdatet op 23 oktober 2020.
