10 maart 2014
Ook al lopen emoties vaak hoog op bij of na een echtscheiding, alimentatie is vooral een kwestie van rekenen. Maar geldt dat nog steeds als de alimentatieontvanger zich misdraagt?
Blijft hij of zijn dan toch recht op partneralimentatie houden als de cijfertjes dat uitwijzen?
In Nederland is niet van belang wie schuld heeft aan een echtscheiding. Voor de alimentatie is de oorzaak van de echtscheiding evenmin relevant. Na echtscheiding blijft de zorgplicht voor echtgenoten doorlopen. De zogenaamde ‘lotsverbondenheid’ die uit het huwelijk voortvloeit brengt dat met zich mee. Alimentatie wordt bepaald aan de hand van de inkomsten en lasten van de ex-echtgenoten. Het is een kwestie van rekenen aan de hand van de zogenaamde ‘tremanormen’ die door de rechterlijke macht zijn ontwikkeld. Het gedrag van ex-partners doet er niet toe, tenzij de rechthebbende partij het al te bont maakt. Onder zeer bijzondere omstandigheden kan zijn of haar gedrag mede bepalend zijn voor de alimentatievaststelling.
U leest het goed, zeer bijzondere omstandigheden zijn noodzakelijk en daarvan is niet snel sprake. Moreel verwerpelijk of niet, vreemdgaan is in elk geval niet zo’n bijzondere omstandigheid. Liegen over seksuele geaardheid evenmin. Teleurstellingen in het huwelijk verminderen de alimentatieplicht dus niet. Hoe meer haat en nijd er voortvloeit uit een echtscheiding des te groter groeit het onbegrip. In de strijd die daaruit volgt, uiten partijen over en weer vaak zware beschuldigingen. De rechtspraak laat zien dat bepaald gedrag van de rechthebbende vaak goed wordt gepraat omdat dit gedrag toe te wijzen zou zijn aan de extreme emoties die nu eenmaal gepaard gaan met een echtscheiding. Vanuit die emotie doen ex-echtgenoten kwetsende uitlatingen of gaan alle fatsoensnormen te buiten. Ondanks al het verbale geweld in echtscheidingen oordeelt een rechter maar zelden dat de ‘lotsverbondenheid’ geëindigd is en dat er dus geen partneralimentatie meer betaald hoeft te worden. De rechter kan de alimentatie pas beëindigen of matigen als hij vindt dat van de alimentatiebetaler niet langer kan worden gevergd zijn ex te onderhouden.
Alleen bij wat in het juridisch jargon ook wel heet ‘wangedrag’ maak de betaler enige kans. Van wangedrag is echter niet snel sprake. Wangedrag is ook nog eens moeilijk aantoonbaar. Bewijs bijvoorbeeld maar eens dat sprake is van vergaande stalking of van het frustreren van een omgangsregeling. Dat is heel erg moeilijk. De alimentatiebetaler moet een goed gedocumenteerd dossier hebben en aantonen wat de ingrijpende gevolgen van het gedrag van zijn ex voor hem zijn. Voorbeelden van wangedrag zijn: in ernstige mate leugens verspreiden over de alimentatiebetaler, onterechte beschuldigingen van seksueel misbruik, stalking, alles in het werk stellen om de alimentatiebetaler zijn baan te laten kwijtraken, op grove wijze aantasten van eer en goede naam en zware mishandeling. Als advocaat heb ik er vaak een zware kluif aan om vanwege ‘wangedrag’ stopzetting of matiging van de alimentatie te bepleiten. Veel alimentatiebetalers willen het proberen, maar komen van een koude kermis thuis. Als alimentatiebetaler moet u er voor zorgen dat u een dossier opbouwt samen met uw advocaat en niet over een nacht ijs gaat. Verder doet u er goed aan zelf niet in de fout te gaan door u te laten meeslepen in het gedrag van uw ex. Geen pot verwijt de ketel.
