17 april 2014
Bij een echtscheiding komt heel wat kijken. Het gaat niet alleen om de echtscheiding zelf, maar er moeten ook tal van ‘nevenvoorzieningen’ worden getroffen, zoals een omgangsregeling, een alimentatie en een vermogensverdeling/verrekening.
Het treffen van nevenvoorzieningen gaat in Nederland niet gemakkelijker dan in andere landen, scheiden wel. Duurzame ontwrichting In Nederland hoeft de echtgenoot die wil scheiden enkel te stellen dat zijn of haar huwelijk duurzaam is ontwricht. Dat is voldoende voor de rechtbank om de echtscheiding uit te kunnen spreken. Betwisting is nagenoeg zinloos. De echtscheiding zelf is dus vrij gemakkelijk te verkrijgen. Over de nevenvoorzieningen wordt mogelijk door de echtgenoten nog gesteggeld waardoor een echtscheidingsprocedure lang kan duren, maar de echtscheiding an sich vormt dus geen probleem. Expats kijken daar soms van op, omdat in hun thuisland vaak allerlei voorwaarden worden gesteld aan een echtscheiding. Als echtgenoten niets anders zijn overeengekomen is in de praktijk eigenlijk altijd Nederlands recht van toepassing op de echtscheiding zelf, ook als daar internationale aspecten aan zijn verbonden.
Expats komen regelmatig met vragen als: “ik kan bewijzen dat mijn man vreemdgaat”. Voor het Nederlandse echtscheidingsrecht is dat niet van belang. Het stellen van duurzame ontwrichting is voldoende. De rechter treedt niet in de oorzaak van de echtscheiding. De zogenaamde ‘schuldvraag’ hoeft in Nederland niet te worden beantwoord. Dat is in heel wat andere landen nog wel het geval. Bovendien kan in die landen het antwoord op de schuldvraag van invloed zijn op de hoogte van de alimentatie. Ik heb regelmatig Engelse verzoekschriften tot echtscheiding gelezen. Die zijn niet te vergelijken met de Nederlandse verzoekschriften, waarin aan de oorzaak van de scheiding over het algemeen weinig aandacht wordt besteed. Buitenlanders die in Nederland scheiden zijn soms heel verbaasd dat het helemaal niet ter zake doet wie er schuld aan de scheiding heeft (alsof dat altijd valt vast te stellen).
In veel (Europese) landen moeten echtgenoten een bepaalde periode gescheiden hebben geleefd voordat zij van echt kunnen scheiden. Dat kan variëren van een jaar tot wel vijf jaar. In Zwitserland mogen echtgenoten al twee jaar niet meer onder één dak wonen voordat zij kunnen scheiden. In Noorwegen geldt een termijn van een jaar, in Ierland wel van vijf jaar. Italië kent een verplichte proefperiode en zo zijn er veel Europese landen die daar nog altijd aan vasthouden. In Nederland gelden dit soort eisen niet. Ook al wonen echtgenoten nog in hetzelfde huis, zij kunnen te allen tijde een verzoek tot echtscheiding indienen. Het Nederlandse echtscheidingsrecht is dus soepeler dan in menig ander (Europees) land. Bent u expat of bent u een Nederlander of buitenlander die de keuze heeft om in Nederland dan wel in een ander land te scheiden? Neem gerust contact met mij op. Ik kan u helpen de juiste keuze te maken.
