21 april 2017
In deel 1 van deze blogs over alimentatie berekenen voor internationals is ingegaan op het vaststellen van de kosten van expat-kinderen.
Na een echtscheiding verspreidt een expat-gezin zich niet zelden over verschillende landen. Omgang tussen de niet-verzorgende ouder en diens kinderen gaat daarom met meer kosten gepaard dan de uitvoering van een omgangsregeling binnen de landsgrenzen. Dat levert extra kosten op.
Bij het bepalen van kinderalimentatie wordt aan de zijde van de alimentatieplichtige ouder rekening gehouden met zorgkorting. De zorgkorting vertegenwoordigt het aandeel van deze ouder in de zorg. Bij internationale omgangsregelingen is dat niet anders. Het zorgkortingspercentage is dan vaak slechts 15%, omdat de tijd dat de kinderen met de niet-verzorgende ouder samen zijn vaak gering is.
Wel maakt deze ouder meer kosten om zijn kind te zien dan een in Nederland wonende ouder. Denk aan vliegtickets en huisvestingskosten: het aanhouden van een woning, het huren van een appartement (permanent, dan wel tijdelijk). Deze aanvullende zorgkosten zijn niet in de zorgkorting verdisconteerd. Met deze aanvullende zorgkosten wordt meestal rekening gehouden bij het bepalen van de draagkracht van de alimentatieplichtige expat. Op welke wijze dat gebeurt, is afhankelijk van de feiten en omstandigheden van het geval. De rechtspraak laat een verschillend beeld zien.
Bij het bepalen van de hoogte van het bedrag aan aanvullende zorgkosten is voorts van belang te weten of de werkgever een vergoeding verstrekt voor familiebezoek. Sommige werkgevers keren een “home leave allowance” uit, die in mindering strekt op de aanvullende zorgkosten.
Uit de rechtspraak volgt dat ‘in alle redelijkheid’ rekening zal worden gehouden met een bepaald bedrag aan aanvullende zorgkosten. Het betreft dus een redelijkheidsoordeel dat in elke zaak anders kan uitpakken. Neem bij vragen gerust contact met ons op.
