9 oktober 2016
Als u de kraan in de badkamer opendraait, wat hoopt u dan dat eruit komt? Ik denk dat het merendeel van u aan zal geven dat het prettig is als er water uit de geopende kraan komt. Die intentie heeft u toch wel als u de douchekraan openzet. Toch gaat dit niet altijd op.
Onlangs kwam ik een mooie uitspraak tegen van de rechtbank Amsterdam over de levering van water. In dit geval de gratis levering van water. De uitspraak past geheel bij de uitspraak over de schoolfotograaf in mijn eerdere blog. Wat was er hier aan de hand?
Tussen partijen staat vast dat er tussen Waternet en de consument geen overeenkomst tot levering van water tot stand was gekomen. Waternet spreekt de consument aan met het verzoek om de waterrekening te betalen. De consument weigert en zegt dat hij nooit om levering van water heeft verzocht. Voor ongevraagd geleverde zaken hoeft met niet te betalen (art 7:7 BW).
In artikel 7:7 lid 2 BW is bepaald dat er voor consumenten bij ongevraagde levering, waarbij water uitdrukkelijk genoemd wordt, geen betalingsverplichting ontstaat. In de Memorie van Toelichting wordt opgemerkt dat evenmin op een andere rechtsgrond, zoals onverschuldigde betaling of ongerechtvaardigde verrijking, een betalingsverplichting kan ontstaan, die te herleiden is tot de geleverde zaken. Dit betekent bijvoorbeeld dat bij een verhuizing de nieuwe bewoner uitdrukkelijk moet aangeven dat hij de levering van water wil (Kamerstukken II 2012/13, 33520, 3, p. 58). Waternet geeft aan dat het water wel degelijk gevraagd is geleverd. De consument draaide immers elke keer de kraan open met het doel om water te verkrijgen. Hier gaat de rechter niet in mee “Gesteld noch gebleken is immers dat [gedaagde] op enig moment aan Waternet uitdrukkelijk heeft medegedeeld dat zij water wilde afnemen of dat zij een andere handeling heeft verricht waardoor Waternet er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat zij het aanbod van waterlevering heeft aanvaard. Waternet stelt weliswaar dat alleen al het opendraaien van de kraan een wilsuiting is van de afnemer dat hij/zij water wenst af te nemen, maar dat is – gelet op de Memorie van Toelichting bij artikel 7:7 lid 2 BW – onvoldoende.”
De rechtbank laat het hier echter niet bij. Zij geeft ook aan dat hetzelfde geldt voor gas en elektriciteit. De feitelijke handeling van het in het stopcontact steken van een stekker of het aanzetten van de verwarming is geen uitdrukkelijke wilsuiting. Kortom, er moet altijd een contract zijn.
Gelukkig kreeg Waternet niet geheel de deksel op haar neus. Zij mocht de “ongevraagde” levering wel beëindigen en mocht de consument afsluiten van het waternet.
