Omgang tussen ouders en kinderen: kind wil, vader niet

Omgang tussen vader en zoon

Wat is het geval: na verbreking van de relatie tussen vader en moeder heeft de rechter voor vader en zoon een omgangsregeling vastgesteld. De vader houdt zich niet aan die uitspraak. De zoon vraagt in kort geding nakoming waarin hij vraagt de vader te veroordelen tot omgang op verbeurte van een dwangsom van € 500,– per dag voor elke dag dat vader de omgang niet nakomt. Die omgang is bepaald voor 1 keer per 14 dagen van zaterdagochtend tot zondagmiddag. In kort geding wordt vader veroordeeld op verbeurte van een dwangsom. Hij moet de omgangsregeling dus nakomen omdat de rechter de omgang in het belang van de zoon acht. Vader gaat in hoger beroep omdat hij zegt dat hij de omgang toch niet zal nakomen ondanks de opgelegde dwangsommen. Het Hof oordeelt in hoger beroep dat de reden die vader aanvoert, namelijk dat hij ondanks de dwangsom de omgang toch niet zal nakomen, niet voldoende is. Vader voert als voornaamste reden aan dat de moeder niet met hem wil communiceren. Elk contact met haar, aldus vader, levert bij hem na gevoelens op en hij beleeft geen plezier aan de omgang met zijn zoon. Moeder wil zich ook niet aanpassen aan de opgelegde tijden, hoewel dit voor vader in verband met zijn werk, problemen oproept. Het Hof oordeelt echter dat het belang van de zoon voorop dient te staan. Er kunnen echter zwaarwegende belangen zijn aan de kant van vader die een negatieve uitwerking op de zoon zouden kunnen hebben. Maar, zo oordeelt het Hof, daarvan is hier geen sprake. De slechte communicatie tussen de ouders zal geen relevante weerslag hebben op de zoon, althans dat heeft vader niet aannemelijk gemaakt. Verder voert vader geen omstandigheden aan die van dien aard zijn dat hij geen omgang kan hebben met zijn zoon.

Conclusie: vader moet omgang hebben met zijn zoon ondanks alle bezwaren en de opgelegde dwangsommen. Ik vraag mij overigens af of omgang, hoe ook in het belang van een kind, afgedwongen moet worden…