Executie van buitenlandse alimentatiebeslissingen (deel II)

Wat nu als er een alimentatie-uitspraak ligt uit Amerika of uit Zwitserland en u op grond daarvan beslag wil leggen in Nederland? Stelt u zich de casus uit mijn vorige blog voor, maar lees dan in plaats van Italië bijvoorbeeld Amerika.

Erkenning van buitenlandse alimentatiebeslissingen

Er zijn nog maar weinig verdragen van kracht waarin de erkenning van buitenlandse alimentatie uitspraken is geregeld. Met de meeste landen zijn daar geen afspraken over gemaakt. De erkenning van alimentatie-uitspraken afkomstig van rechters buiten de EU is niet of nauwelijks wettelijk geregeld. In de rechtspraak is een aantal criteria ontwikkeld waar een buitenlandse uitspraak aan moet voldoen wil deze in Nederland erkend worden. De voorwaarden zijn wat strenger dan in Europees verband, maar in de praktijk is het verschil niet altijd heel groot. Belangrijkste weigeringsgrond voor erkenning is weer gelegen in de ‘fair trial’. Er moet een eerlijk proces hebben plaatsgevonden waarin hoor en wederhoor is toegepast. Verder moet de Amerikaanse rechter zijn bevoegdheid hebben gebaseerd op naar internationale maatstaven aanvaardbare bevoegdheidsgronden. Als aan deze voorwaarden is voldaan zal de alimentatie-uitspraak uit Amerika hoogst waarschijnlijk in Nederland worden erkend. Als de alimentatie niet betaald wordt, schiet de alimentatie ontvanger daar echter niet veel mee op, want daarmee krijgt deze zijn of haar geld niet. Daarvoor is beslaglegging nodig.

Tenuitvoerlegging van buitenlandse alimentatiebeslissingen

In mijn vorige blog heeft u kunnen lezen dat executie van alimentatie uitspraken van EU-rechters vergelijkbaar is met executie van alimentatie uitspraken van Nederlandse rechters (link). Beslaglegging in Nederland op grond van een uitspraak van een rechter binnen de EU is geen probleem. Alimentatie-uitspraken afkomstig van rechters buiten de EU kunnen in Nederland niet worden geëxecuteerd. Dat is dus een groot verschil met uitspraken die wel afkomstig zijn van rechters binnen de EU. Dat betekent dat de alimentatieontvanger geen beslag kan leggen in Nederland op basis van een Amerikaanse uitspraak. Hij of zij zal opnieuw naar de rechter moeten. De Nederlandse rechter zal opnieuw een oordeel moeten vellen over de alimentatie. In de praktijk zien we wel dat zogenaamde ‘kop/staart’ uitspraken worden gedaan. Dat is een Nederlandse uitspraak waarin de buitenlandse uitspraak wordt overgenomen. Dat is zeker niet altijd mogelijk, omdat er niet zelden van alles is gewijzigd in het leven van betaler en/of ontvanger, hetgeen noopt tot een wijziging van de in het buitenland vastgestelde alimentatie. Indien u op basis van een Amerikaanse alimentatie uitspraak beslag wil leggen in Nederland zult u eerst langs de Nederlandse rechter moeten om een zogenaamde executoriale titel te halen, een nieuwe uitspraak waarin de Nederlandse rechter de betalingsverplichtingen vastlegt.

LBIO

Het maakt dus nogal verschil uit of de alimentatie uitspraak afkomstig is van een rechter binnen de EU of niet. Ook hier geldt wel weer dat het ontlopen van verplichtingen lastig blijft, omdat op mondiaal niveau wordt samengewerkt door de verschillende organisaties die zich bezighouden met de inning van alimentatie, zoals in Nederland het LBIO.