6 september 2022
De Hagenees Delano Mullet was eigenaar van een ‘glasbewassingsbedrijf’. Begin van dit jaar kwam hij langs.
“Je weet dat ik met mijn gezin een woning huur van de woningcorporatie,” vertelde hij. “Naast ons woont de familie Vink. Ouwe mensen met een hele hoop kinderen en kleinkinderen. Mijn zusje Miranda was getrouwd met hun zoon Ronnie. Zij is er vorig jaar vandoor gegaan met een Oostblokker. Vanaf dat moment is het oorlog.”
Dat laatste bedoelde mijn cliënt bijna letterlijk. Dagelijks mondden de burenruzies tussen de families uit in vernielingen en vechtpartijen. Delano Mullet: “Vorige week heb zo’n kleinkind een paar deuken in me wagen getrapt. En onze hond lag opeens dood in het portiek.” Ik belde een sociaal beheerder van woningcorporatie Domus. De vrouw vertelde dat zij het probleem niet kon oplossen. “Wij weten niet wat er precies gebeurt en wie er schuld heeft.” Na een volgend incident tussen de buren waarbij de politie moest uitrukken, besloot ik een doorbraak te forceren door zowel de familie Vink als woningcorporatie Domus te laten dagvaarden. Namens mijn cliënt eiste ik dat de woningcorporatie een andere woning zou zoeken voor één van de partijen, en de familie Vink veroordeeld zou worden om zich tot die tijd koest te houden.
Kantonrechter mevrouw mr. Hyacint had mooi gekapt haar. Zij hoorde de partijen aan. De advocaat van de familie Vink vertelde dat niet zijn cliënten, maar juist Mullet agressief was. Hij eiste dat het mijn cliënt verboden werd om in de buurt van zijn cliënten te komen.
Mr. Hyacint overzag het slagveld. “Voor mij is het makkelijk. Ik kan alle vorderingen afwijzen. Dit probleem is niet mijn verantwoordelijkheid, maar dat van partijen zelf.”
Tevergeefs vroeg ik de rechter om Domus te dwingen om één van de huurders elders te huisvesten. “U heeft gehoord dat Domus geen andere woningen beschikbaar heeft,” was haar antwoord. Mijn cliënt stond op: “En al die Oekraïners dan, die krijgen wél woningen!” Ik wees mr. Hyacint erop dat als er ongelukken zouden gebeuren, wij ons dat allemaal zouden moeten aanrekenen. Maar het kwartje viel niet bij de magistraat. “Voor mij is het makkelijk,” herhaalde zij. “Ik kan alle vorderingen afwijzen.”
Mijn voorgevoel werd al snel bevestigd. Een week na het vonnis van de kantonrechter werd Ronnie Vink met ernstig hoofdletsel afgevoerd door een ambulance. Ik belde Delano Mullet. “Met mijn gaat het goed, dank u. Maar Ronnie moet effe uitrusten in ziekenhuis Westeinde.”
Heeft u vragen of wilt u meer informatie? Neem bij juridische vragen direct contact met ons op.
De column “Het kwartje” is geschreven voor Den Haag Centraal. Raymond de Mooij schrijft hier maandelijks over wat hij meemaakt in zijn praktijk.
