8 mei 2023
Op 1 oktober 2019 werd er door justitie een inval gedaan in de woning en het kantoor van wethouder en locoburgemeester Richard de Mos.
Samen met medewethouder Rachid Guernaoui werd hij aangehouden op verdenking van onder meer ambtelijke omkoping. Haagse ondernemers zouden meer dan een ton aan hen hebben betaald. Door het Openbaar Ministerie werd een dossier van 15.000 pagina’s aangelegd. Het requisitoir van de officier van justitie bestond uit 200 bladzijden. Zij vond dat De Mos en Guernaoui tot een lange gevangenisstraf veroordeeld moesten worden. De behandeling van de megazaak nam dertien zittingsdagen in beslag. Op vrijdag 21 april was het na drieënhalf jaar eindelijk zover en volgde het vonnis van de rechtbank Rotterdam. Een relatief kort, leesbaar verhaal, waarin glashelder wordt geschetst hoe de rechtbank tot haar oordeel – algehele vrijspraak op de hoofdpunten – is gekomen.
Allereerst wijst de rechtbank erop dat de beginvraag bij de beoordeling niet dient te zijn wíé een strafbaar feit heeft gepleegd, maar óf dat het geval is. De Mos en Guernaoui hebben zelf nooit geld of gunsten ontvangen, dat deed hun politieke partij. Dat laatste is toegestaan en gebeurt op brede schaal. Als de betrokken ambtenaren er zelf niet beter van zijn geworden, kan er volgens de rechtbank van ambtelijke omkoping geen sprake zijn. Zo simpel is het. En achter de uitnodiging voor een enkel boottochtje of etentje zat bij de betrokken ondernemers geen kwade gedachte, vond de rechtbank. Zij wilden Hart voor Den Haag, de partij van De Mos, verder helpen en daarmee op termijn hun eigen positie verbeteren. Dat is meestal het geval bij politieke giften. Niets mis mee.
De vraag is hoe het Openbaar Ministerie zo’n dramatische miskleun heeft kunnen maken in een relatief eenvoudige strafzaak. Door de vervolging werd het democratisch proces in de gemeentelijke politiek jarenlang verstoord, is het vertrouwen in justitie beschadigd en is een aantal van de eveneens gedagvaarde ondernemers zakelijk en fysiek gesloopt. En dat allemaal nog los van de miljoenen aan gemeenschapsgeld die er verspild zijn. Hebben er wellicht ook politieke motieven een rol gespeeld bij de vervolging van De Mos en Guernaoui? Waarom met zoveel machtsvertoon in een opgeklopte zaak twee wethouders achter hun bureau vandaan trekken? Wie documentaires over het onderwerp terugkijkt, stuit op de gespannen verhoudingen en machtspelletjes tussen diverse lokale, politieke tegenstanders. Misschien moet het Openbaar Ministerie daar eens een paar jaartjes onderzoek naar doen.
Heeft u vragen of wilt u meer informatie? Neem bij juridische vragen direct contact met ons op.
De column “Miskleun” is geschreven voor Den Haag Centraal. Raymond de Mooij schrijft hier maandelijks over wat hij meemaakt in zijn praktijk.
