18 maart 2022
Het advocatenkantoor Houthoff ging begin maart door de knieën. Waar het ‘Kremlinkantoor’ na de Russische invasie van Oekraïne aanvankelijk bleef doorwerken voor Russische cliënten, besloot het onder druk van de publieke opinie niet meer op te treden voor de Russische staat en daaraan gelieerde partijen.
Het besluit raakt de advocaten hard in hun portemonnee. Russische cliënten zouden het kantoor jaarlijks tussen de 12 en 18 miljoen euro omzet opleveren. Bij de Nederlandse advocatenkantoren die werkzaam zijn voor de Russische staat en aanverwante bedrijven zal het morele aspect van het zakendoen met dergelijke cliënten vast weleens intern aan de orde zijn gesteld. Maar kennelijk gaven financiële overwegingen steeds de doorslag om stug door te werken. Ook na de Russische annexatie van de Krim.
Nu er reputatieschade dreigt, is door Houthoff (en NautaDutilh) alsnog besloten om de banden met de Russische Federatie en gelieerde bedrijven door te snijden. Want onder de streep moet werken voor de Russen natuurlijk wel lucratief blijven. Het ‘dumpen’ van Russische cliënten kan echter tuchtrechtelijk voor problemen zorgen, want dat mag niet zomaar. De weggestuurde cliënten zullen sowieso niet blij zijn, want uit de omstandigheid dat hun advocaten afscheid van hen nemen, kunnen hun banden met de Russische staat worden afgeleid.
Dat de deken van de orde van advocaten de leden heeft opgeroepen om zorgvuldig te zijn in contacten met Russische organisaties ligt voor de hand. Maar dat de Amsterdamse burgemeester Halsema diverse advocatenkantoren heeft ‘ontboden’ om over de ontstane situatie te praten, lijkt met name een actie voor de bühne. De firma’s kunnen in verband met hun geheimhoudingsplicht immers niets inhoudelijks delen met de altijd bezorgd kijkende burgemeester.
En dan zijn er natuurlijk nog de netste meisjes en jongetjes van de klas: twintig van de top 50-kantoren hebben hun collega’s in een statement opgeroepen om geen zaken te doen met de Russische staat en elite. Waarom? Kunnen die collega’s dat zelf niet beslissen? Of zijn de ‘nobele twintig’ bang dat hun Russische cliënten onderdak vinden bij die andere dertig kantoren? Hun oproep wordt afgesloten met de tekst: ‘De tijd is aangebroken om kleur te bekennen. Stand firm!’
Tenenkrommend allemaal. Volgens sommigen ook een ordinaire publiciteitsstunt, omdat een aantal van de kantoren helemaal geen Russische cliënten zou hebben.
Heeft u vragen of wilt u meer informatie? Neem bij juridische vragen direct contact met ons op.
Deze column is geschreven voor Den Haag Centraal. Raymond de Mooij schrijft hier maandelijks over wat hij meemaakt in zijn praktijk.
