16 augustus 2009
Wanneer een zieke werknemer niet meewerkt aan re-integratie mag de werkgever salaris inhouden.
Hoeft hij dan helemaal geen salaris te betalen? Of heeft de werknemer dan recht op een deel van zijn salaris, afgestemd op de mate van arbeidsongeschiktheid?
>> Heeft u een vraag over dit onderwerp? Laat hier uw gegevens achter. <<
In navolging van het Hof Amsterdam (7 april 2005), heeft de Kantonrechter Amersfoort op 22 juli 2009 geoordeeld dat de werkgever bij de weigerachtige gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer maar een deel van het salaris mag inhouden.
De hoofdregel bij ziekte van een werknemer is bekend: de werkgever is verplicht het salaris door te betalen. Maar de zieke werknemer heeft geen recht op doorbetaling van salaris als hij zonder goede reden weigert passende arbeid te verrichten die de werkgever hem aanbiedt en waartoe hij – door de bedrijfsarts – in staat wordt geacht. Dit staat in artikel 7:629 lid 3 sub c BW. Er staan in artikel 7:629 BW overigens nog meer gronden voor de werkgever om tijdens ziekte het salaris van de werknemer niet te hoeven doorbetalen. Bijvoorbeeld als de werknemer andere redelijke voorschriften die zijn gericht op zijn re-integratie niet naleeft. Van de werknemer wordt op grond van de wet namelijk een actieve houding verwacht bij arbeidsongeschiktheid (artikel 7:660a BW).
De kantonrechter oordeelde dat de werknemer niet aan zijn re-integratieverplichtingen had voldaan en dus mocht de werkgever een loonsanctie opleggen. Welk gedeelte van het salaris mag de werkgever dan inhouden? Volgens de kantonrechter mag de werkgever het salaris inhouden dat betrekking heeft op dat deel van de werkzaamheden waartoe de werknemer volgens de bedrijfsarts in staat was, maar dat weigerde te verrichten. In dit geval betekent dit concreet het volgende.
De bedrijfsarts achtte de werknemer in staat twee uur per dag te werken. Voor de overige uren is hij dus arbeidsongeschikt. Omdat de werknemer weigerde die twee uur per dag te werken, mag de werkgever alleen voor die twee uur – en niet voor de overige uren – het salaris inhouden.
In gevallen van gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid lijkt hiermee het instrument van de loonsanctie bij een weigerachtige werknemer niet erg effectief. De effectiviteit kan ook tegenvallen omdat bedacht moet worden dat een werknemer in de derde of de vierde week van de maand zijn salaris vaak krijgt en dus opschorting na de tweede week vaak al niet meer administratief is te verwerken. Desondanks, het is wel het eerste middel dat een werkgever kan inzetten bij een weigerachtige werknemer. Immers ontslag als eerste sanctie op het niet naleven van de re-integratieverplichtingen is volgens de Hoge Raad niet toegestaan. Er gaat echter wel een afschrikkende werking vanuit en ontslag is bij herhaling cq voortduring van handelen in strijd met de re-integratieverplichtingen zeker niet uitgesloten.
Let wel, de gedeeltelijke loonsanctie is alleen aan de orde als de werknemer gedeeltelijk arbeidsongeschiktheid is verklaard door de bedrijfsarts. Zeker bij arbeidsongeschiktheid in conflictueuze situaties is mijn ervaring dat de bedrijfsarts de werknemer volledig (situationeel) arbeidsongeschikt verklaard. Weigert een werknemer dan te voldoen aan zijn re-integratieverplichtingen, zoals het verrichten van andere passende arbeid, dan kan het salaris wel volledig worden ingehouden. Steeds wel pas nadat de werkgever, de werknemer op dit risico van looninhouding heeft gewezen.
Voor vragen over re-integratieverplichtingen van de werkgever en de werknemer en over de loonsanctie, kunt u met mij contact opnemen.
Deze blog is gereviewd en geüpdatet op 23 oktober 2020.
