28 oktober 2022
Mevrouw Roest van Zuydewijn huurt al een jaar of twintig een bovenwoning van ons in het Benoordenhout,” vertelde Patrick Blind mij medio 2021.
Hij is technisch medewerker bij vastgoedonderneming Akropolis. “Het zou dus best kunnen dat er sprake is van wat achterstallig onderhoud in het appartement en het hek van haar balkon aan vervanging toe is.” Met die klachten had de bejaarde huurster zich bij de gemeente Den Haag en de huurcommissie vervoegd. Blind: “De huurcommissie heeft meteen maar de huurprijs gehalveerd, zonder ons überhaupt gehoord te hebben. En vorige maand hebben wij ook een boze brief van de gemeente ontvangen.”
Hij had geprobeerd om een afspraak met mevrouw Roest van Zuydewijn te maken, maar dat bleek lastig. “Op de dag dat wij langskwamen, deed ze niet open,” vertelde hij, “terwijl ik haar wel voor het raam zag staan”. Een nieuwe afspraak had de huurster afgezegd, omdat zij bang was voor corona. Inmiddels waren er acht maanden verstreken en ontving mijn cliënte een laatste waarschuwing van de gemeente. Mevrouw Roest van Zuydewijn had zich erover beklaagd dat Akropolis nog steeds geen actie had ondernomen.
Op verzoek van Patrick Blind stuurde ik de oude dame een sommatie om mee te werken aan de herstelwerkzaamheden. Zij belde mij op. “Met Madeleine Roest van Zuydewijn. Zeg luister eens meneer de advocaat, ik ben absoluut niet gediend van dwingende briefjes. Dus u wilt dat voortaan wel achterwege laten?” Voordat ik iets terug kon zeggen, vervolgde de huurster: “De komende drie maanden vertoef ik in ons buitenverblijf in Cap d’Antibes, dus uw klant zal even moeten wachten met die klusjes. Dat doet hij al twintig jaar, dus dat kan geen probleem zijn.”
Patrick Blind was bijna uit zijn vel gesprongen. “Dat mens betaalt al bijna een jaar de helft van de huur en ondertussen moet ik ook nog de gemeente van mijn lijf houden, waar zij maar blijft klagen over ons.” Wij besloten uiteindelijk om de huurster te dagvaarden en haar medewerking te eisen. Een dag nadat de deurwaarder de dagvaarding had betekend, hing mijn wederpartij weer aan de lijn. “Ja, weer met Madeleine Roest van Zuydewijn,” klonk het poeslief, “uw cliënte kan morgen bij mij thuis terecht, hoor. Wat een onzin om over zoiets een rechtszaak te beginnen. Dat is toch helemaal nergens voor nodig?”
Heeft u vragen of wilt u meer informatie? Neem bij juridische vragen direct contact met ons op.
De column “Deftige mevrouw” is geschreven voor Den Haag Centraal. Raymond de Mooij schrijft hier maandelijks over wat hij meemaakt in zijn praktijk.
